‘’ALEMLERİN EFENDİSİNE MEKTUP’’
Efendim!
Çocuk aklımla daha büyümemiş körpe yüreğimle sana sesleniyorum.
Bazı aklı kıt, kalbi körelmiş insanlar o seni duymaz dediler ama ben alemleri efendisi ümmetini duyar dedim.
Efendim ben seni anlatılardan biliyorum…. Seni ilk babama sordum. ‘’Alemlerin efendisi kim’’ dedim? Bana: ‘’o, ümmetin peygamberi, şefaatçisi, dar günün asıl dostu, gelmiş geçmiş en büyük peygamber’’ dedi.
Annem: ’’Allah’ın elçisi, peygamberlerin önderi, ümmetinin şefaatçisi gariplerin garibi, fakirlerin dostu’’ dedi.
Efendim! Seni anlatmaya diller yürekler yetmiyormuş meğer.
Şimdi yoksun. Senin yaşadığın zamanda olmayı nasıl isterdim.
Efendim! Sen varken dürüstlük varmış, helal varmış,merhamet varmış. Gurur kin ve haset yokmuş.
Efendim! Şimdi her şey tersine dönmüş. Haramlar helale bürünmüş. Çıplaklık ufak bir kutuda insanlara zevk niyetine gösteriliyor. Neden sen ümmetin için cenneti reddederken ümmetin senin asıl düşmanın olan şeytana inanıp onu dost ediniyor? Sen bunları da mı görüyorsun? Üzülme efendim! Sen hak ve dini hakkıyla öğretensin. Elbette inanan kazanacaktır.
Ben seni seviyorum. Bütün yüreğimle seni ve seni anlatan her şeyi Kur’an-ı Kerim.
Efendim! Sana ümmetin inandı, inandığıyla yaşıyor demek isterdim ama yine doğruların doğrusu senin sözün hakim oldu. ‘’iman bir gün ateş olup elleri yakacak‘’ ve biz o zamandayız. Kadınların helal kılınan tesettürüne hain eller uzanıyor.
Efendim! Ümmetine duanı esirgeme! Sen alemlerin efendisiymişsin, sen dua edersen kabul olurmuş! Bizden duanı esirgeme…
Ben seni şimdi daha çok seviyorum. Mahşer gününde ümmetin olmayı ve şefaatine nail olmayı isteyenlerdenim. Binlerce salat ve selam.
Ey alemlerin efendisi sana sesleniyorum, sen beni duyarsın şimdi. Beki ümmetin senden uzak ama kainat seni her dem zikrediyor. Bunu ben biliyorum, ben görüyorum, ve bir gün büyüdüğüm zaman senin gibi yaşamak istiyorum.
BİNLERCE SALAT VE SELAM SANA OLSUN EY ALEMLERİN EFENDİSİ..............
Büşra ÖZGEZER
4-A Koç İ.Ö.O
